حق عبور، حق ارتفاق و تجاوز به مرز ملک در بریتیش کلمبیا

استعلام سند یک خانه در نورث شور را می‌گیرید و آن‌جا نوشته شده است: یک «حق عبور قانونی» در یک ضلع زمین، یا یک حق ارتفاق که انتظارش را نداشتید، یا یادداشتی که می‌گوید بخشی از راه ماشین متعلق به همسایه است. خودِ سند به شما نمی‌گوید این‌ها چه معنایی دارند. این صفحه توضیح می‌دهد هر یک از این سه چیز چیست، با خرید خانه چه چیزی را به ارث می‌برید، از نظر قانون چه کسی اجازه دارد بگوید مرز ملک کجاست، و دادگاه دربارهٔ گاراژی که روی مرز نشسته است واقعاً چه کاری می‌تواند بکند.

خلاصهٔ کوتاه

  • حق ارتفاق یا حق عبور قانونیِ ثبت‌شده پس از خرید هم روی سند می‌ماند. قانون ثبت املاک سند مالکیت شما را مشروط به هر چیزی می‌کند که روی سند درج شده است، و شرایط یک حق عبور را برای مالکان بعدی هم الزام‌آور می‌داند.
  • سند می‌گوید حق عبور وجود دارد. نمی‌گوید روی آن چه می‌توانید بسازید، آسفالت کنید یا بکارید. تنها متن ثبت‌شده این را می‌گوید و باید آن را سفارش دهید.
  • خواندن آن متن گران نیست. بر اساس تعرفهٔ منتشرشدهٔ ادارهٔ ثبت و نقشه‌برداری، استعلام سند $11.06 و سفارش یک سند یا نقشه $17.78 است، به تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶ و پیش از مالیات.
  • تنها یک نقشه‌بردار دارای پروانه می‌تواند مرز را تعیین یا گواهی کند. نه وکیل شما، نه نوتاری، نه معمار و نه مهندس، و نه خودِ ادارهٔ ثبت.
  • اگر ساختمانی از مرز گذشته باشد، دادگاه عالی می‌تواند حق ارتفاق بدهد، سند آن نواره را در برابر پرداخت غرامت به نام مالک متجاوز کند، یا دستور بردارد که بنا برداشته شود.
  • گذشت زمان برای یک تجاوز قدیمی هیچ کاری نمی‌کند. تصرف مخالف و حق مرور زمان هر دو در بریتیش کلمبیا لغو شده‌اند. راه، حکم دادگاه در برابر غرامت است، نه صبر کردن.
  • اگر آن بنا روی زمین شهرداری نشسته باشد و نه زمین همسایه، موضوع یک پروندهٔ مجوز شهرداری است، و سه شهرداری نورث شور سه برخورد متفاوت با آن دارند.

سه مشکل متفاوت که همه مثل یک خط روی نقشه به نظر می‌رسند

خریداران برای هر سه از عبارت «حق عبور» استفاده می‌کنند. این‌ها یکی نیستند، و تفاوتشان تعیین می‌کند با چه کسی طرف هستید.

حق ارتفاق حقی است که یک قطعه زمین نسبت به قطعهٔ دیگر دارد. یک زمین بار را تحمل می‌کند و زمین دیگری از آن بهره می‌برد. راه ماشین مشترک بین دو خانه نمونهٔ رایج آن است.

حق عبور قانونی نسخهٔ خدمات شهری است و زاییدهٔ یک مادهٔ قانون است. مادهٔ ۲۱۸ قانون ثبت املاک اجازه می‌دهد که شخص، به نفع دولت، شهرداری، ناحیهٔ منطقه‌ای، انجمن مصرف‌کنندگان آب، یک شرکت خدمات عمومی و چند نهاد دیگر که در قانون نام برده شده‌اند، چیزی ایجاد کند که متن قانون آن را این‌گونه توصیف می‌کند: «حق ارتفاقی بدون زمین بهره‌مند، که حق عبور قانونی نامیده می‌شود، برای هر هدفی که برای بهره‌برداری و نگهداری فعالیت دارندهٔ حق لازم باشد، از جمله حق آب‌گرفتگی». هیچ زمین مجاوری لازم نیست از آن بهره ببرد. بند ۲ می‌گوید قاعدهٔ قدیمیِ لزوم وجود زمین بهره‌مند و زمین مقید، تا حدی که برای اجرای این ماده لازم است، «لغو شده است»، و بند ۵ ماده را عطف به ماسبق می‌کند؛ به همین دلیل حق عبوری که دهه‌ها پیش ثبت شده هنوز معتبر است.

تجاوز به مرز هیچ حق ثبت‌شده‌ای نیست. یک واقعیت فیزیکی است: چیزی جایی ایستاده که نباید. آن یکی را قانون حقوق مالکیت حل می‌کند و پایین‌تر در همین صفحه آمده است.

همهٔ این‌ها روی معنای سادهٔ «بار ثبتی» سوار است. قانون ثبت املاک «بار ثبتی» را «یک حق یا نفع در زمین کمتر از مالکیت کامل» تعریف می‌کند، شامل هر گونه قید. حق ارتفاق و حق عبور قانونی هر دو بار ثبتی هستند؛ یعنی نفعِ کسِ دیگری در زمینی که شما می‌خرید.

کجای سند دیده می‌شود، و تله‌ای که در نیمهٔ بالایی سند هست

سند در بریتیش کلمبیا یک بخش برای «یادداشت‌های قانونی» دارد و یک بخش برای «بارها، حق‌الامتیازها و نفع‌ها». این دو یکی نیستند و این تفاوت مهم‌تر از آن است که به نظر می‌رسد.

سازمان خدمات مالی بریتیش کلمبیا، همان نهاد تنظیم‌گری که به مشاوران املاک این استان پروانه می‌دهد، در پایگاه دانش خودش صریح می‌نویسد: «یادداشت‌های قانونی با بارها متفاوت‌اند. آن‌ها قید نیستند، بلکه انواع دیگری از نفع‌ها یا موضوعات قانونی یا محدودیت‌هایی را که بر سند اثر دارند ثبت می‌کنند.» سپس همان مثالی را می‌آورد که خریداران را غافلگیر می‌کند. اگر زمینی که می‌خرید از حق ارتفاق بر زمین مجاور بهره‌مند باشد، این به صورت یادداشت قانونی نشان داده می‌شود. و بعد: «دارندگان پروانه باید بدانند که وجود یک حق ارتفاق بهره‌مند به شکل یادداشت قانونی روی سند تضمین نمی‌کند که آن حق ارتفاق وجود دارد یا قابل اجراست.»

اگر چیزی که روی آن حساب می‌کنید حق رفت و آمد از زمین همسایه است، این جمله را دو بار بخوانید. یادداشت، سابقهٔ یک ثبت است؛ ضمانت زنده بودن آن حق نیست.

همان نهاد نکتهٔ دوم را هم توضیح می‌دهد. یک حق عبور قانونی «می‌تواند بر کل زمین ثبت شود (که به آن بار سرتاسری می‌گویند) یا می‌تواند به بخش مشخصی از زمین محدود باشد.» وقتی محدود باشد، در استعلام سند با عبارت «بخشی طبق نقشه» و یک شمارهٔ نقشه ظاهر می‌شود. یک بار سرتاسری روی تمام زمین و یک نوار سه‌متری کنار حصار پشتی دو خرید کاملاً متفاوت‌اند، و تنها راه تشخیص آن‌ها خواندن نقشه است.

زمین را با همان بار می‌خرید، نه آزاد از آن

این همان بخشی است که خریداران امید دارند قابل مذاکره باشد. نیست.

مادهٔ ۲۳ بند ۲ قانون ثبت املاک می‌گوید سند مالکیت قطعی دلیل قاطع است که مالک ثبت‌شده به‌طور قطعی صاحب مالکیت کامل زمین است، «مشروط به موارد زیر» — و بعد ده استثنا را فهرست می‌کند، از (a) تا (j). بندی که گاز می‌گیرد (g) است. این بند شامل «هر اخطار، اعتراض، بار ثبتی، ادعای حق‌الامتیاز سازنده، شرط، درج، استثنا، حکم، اطلاع‌نامه، دادرسی در جریان، حق ورود، انتقال یا هر موضوع دیگری است که روی سند درج یا ثبت شده باشد یا پس از تاریخ ثبت سند درج شود.» یک بار ثبتی که روی سند درج شده، باری است که سند شما مشروط به آن است.

برای حق عبور قانونی، مادهٔ ۲۱۸ بند ۳ از این هم فراتر می‌رود. ثبت سند «باری بر زمین به نفع دارندهٔ حق ایجاد می‌کند» و به او حق می‌دهد از زمین مقید «بر اساس شرایط همان سند» استفاده کند، و «شرایط، قیود و تعهدات مندرج در آن سند برای واگذارنده و دارندهٔ حق و مالکان بعدی آن‌ها الزام‌آور است و به نفع آن‌ها اثر می‌کند، مگر آن‌که قصد خلافی از آن برآید».

شما همان مالک بعدی هستید. قراری که مالک قبلی گذاشته اکنون قرار شماست، مگر آن‌که خودِ سند چیز دیگری بگوید — و همین عبارت پایانی، «مگر آن‌که قصد خلافی از آن برآید»، دلیل خوبی است که متن را بخوانید و درباره‌اش حدس نزنید.

یک تصحیح، چون این را زیاد اشتباه می‌گویند. مادهٔ ۲۸ قانون ثبت املاک دربارهٔ تقدم میان بارهاست، نه دربارهٔ این‌که آیا یک بار شما را مقید می‌کند. این ماده می‌گوید وقتی دو بار یا بیشتر بر یک زمین اثر می‌گذارند، تقدم آن‌ها «نسبت به یکدیگر» بر اساس تاریخ و ساعتی است که درخواست‌های ثبت «به ثبات رسیده است، و نه بر اساس تاریخ امضای اسناد»، مگر آن‌که از خودِ اسناد قصد خلافی برآید. آن یک پرسش «مورگیج در برابر حق عبور» است. دلیل این‌که سند شما مشروط به حق عبور است، مادهٔ ۲۳ بند ۲ قسمت (g) است.

روی حق عبور واقعاً چه می‌توانید بسازید؟ تنها خودِ سند می‌داند

در قانون بریتیش کلمبیا هیچ قاعدهٔ کلی وجود ندارد که بگوید «روی حق عبور نمی‌توانید بسازید». مادهٔ ۲۱۸ بند ۳ حقوق دارندهٔ حق را به «شرایط همان سند» گره می‌زند؛ پس پاسخ برای زمین شما در متن ثبت‌شده است و جای دیگری نیست. دو سند با یک خط بار ثبتیِ کاملاً یکسان می‌توانند محدودیت‌های کاملاً متفاوتی داشته باشند.

پس آن را سفارش دهید. شمارهٔ ثبتی که کنار بار ثبتی در استعلام سند چاپ شده همان شماره‌ای است که لازم دارید. بر اساس تعرفهٔ منتشرشدهٔ ادارهٔ ثبت و نقشه‌برداری به تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶، استعلام سند $11.06 و سفارش یک سند یا نقشه $17.78 است، پیش از مالیات. خواندن شرایط واقعی چیزی که تا پایان مالکیت شما روی زمینتان می‌نشیند، تقریباً به اندازهٔ یک ناهار هزینه دارد.

وقتی دارندهٔ حق یک شرکت خدمات عمومی باشد، معمولاً قواعد خودش را هم علاوه بر متن سند منتشر می‌کند، و پیش از آن‌که برای حصار یا انبارک نقشه بکشید ارزش خواندن دارد. راهنمای منتشرشدهٔ بی‌سی هایدرو دربارهٔ کاربری‌های ممکن در حریم‌هایش فهرست می‌کند چه چیزی را ممکن است تأیید کند و چه چیزی را نمی‌پذیرد. در فهرست کارهایی که «ممکن است تأیید شوند»: «مسیرها، پیاده‌راه‌ها و راه‌های چندمنظوره»، «راه ماشین و جادهٔ دسترسی»، «حصارکشی»، «کشاورزی»، و «انبارک‌های کوچک غیردائمی و غیرفلزی با ارتفاع کمتر از ۳.۶ متر (۱۱.۸ فوت) و زیربنای حداکثر ۳۶ متر مربع (۳۸۷.۵ فوت مربع)، بدون سیم‌کشی و لوله‌کشی». در فهرست نمونه‌هایی که «در حریم‌ها سازگار نیستند، مگر با اجازهٔ کتبی صریح ما»: «ساختمان‌ها یا بخش‌هایی از ساختمان، از جمله پی و پیش‌آمدگی بام»، «ریختن هر گونه خاک یا مواد پرکننده»، «انبار کردن خاک برداشته‌شده یا مواد ساختمانی» و «پارک منظم خودرو». هم‌چنین می‌خواهد طراحی شما چنان باشد که ساختمان‌ها، تجهیزات و جاده‌ها «حداقل ۱۰ متر (۳۳ فوت — به اندازهٔ طول یک اتوبوس مدرسه) از سازه‌های ما فاصله داشته باشند»، و می‌گوید درخواست‌های فاصلهٔ کمتر را موردی بررسی می‌کند.

به چیزی که آن فهرست نگفته دقت کنید. حصارکشی در سمت «ممکن است تأیید شود» است، نه در سمت ممنوع. در هر دو حالت هم تأیید پیش از اقدام لازم است. اگر کسی به شما بگوید حریم را هرگز نمی‌توان حصار کشید، دارد حدس می‌زند.

چه کسی اجازه دارد بگوید مرز ملک شما کجاست

یک نفر، و همان کسی نیست که خریداران فکر می‌کنند.

قانون نقشه‌برداران «حرفهٔ نقشه‌برداری زمین» را این‌گونه تعریف می‌کند: اندازه‌گیری زمین یا فضا برای «تعیین، مکان‌یابی، تعریف، توصیف، استقرار یا استقرار مجدد مرزها»، یا برای «تعیین موقعیت هر عارضهٔ طبیعی یا مصنوعی روی زمین یا در فضا نسبت به یک مرز، به منظور گواهی کتبی موقعیت آن عارضهٔ طبیعی یا مصنوعی». آن بخش دوم در عمل همان سندی است که خریدار وقتی گاراژ نزدیک مرز به نظر می‌رسد لازم دارد: گواهی کتبیِ این‌که سازه نسبت به مرز کجا نشسته است.

مادهٔ ۵۹ بند ۱ بعد می‌گوید هیچ‌کس نباید به حرفهٔ نقشه‌برداری زمین بپردازد یا خود را مجاز به آن معرفی کند، مگر آن‌که نقشه‌بردار دارای پروانهٔ فعال باشد یا از طریق یک شرکت نقشه‌برداری کار کند.

مادهٔ ۵۹ بند ۲ استثناهایی را فهرست می‌کند، و اگر کسی خواندن را همان‌جا متوقف کند بدترین برداشت ممکن را خواهد داشت. این بند می‌گوید قانون به حق وکیل، نوتاری، معمار، مهندس حرفه‌ای، زمین‌شناس حرفه‌ای و دارندهٔ عنوان «تکنولوژیست علوم کاربردی» یا «تکنسین دارای گواهی» برای انجام کار خودشان لطمه نمی‌زند. بعد شرط پایانی می‌آید که بر هر شش گروه حاکم است: «به شرط آن‌که آن حرفه یا کار یا آن خدمات شامل تعیین یا گواهی یک مرز، یا عوارض طبیعی یا مصنوعی نسبت به یک مرز، نباشد.»

پس استثنا دقیقاً در همان لحظه‌ای از بین می‌رود که پرسش می‌شود «مرز کجاست». وکیل نقل و انتقال شما می‌تواند بگوید متن بار ثبتی چه می‌گوید. نمی‌تواند گواهی کند حصار نسبت به مرز شما کجاست، و دلیلش خودِ قانون است.

ادارهٔ ثبت هم نمی‌تواند. صفحهٔ خودِ ادارهٔ ثبت و نقشه‌برداری دربارهٔ نقشه‌های ثبتی می‌گوید: «ادارهٔ ثبت و نقشه‌برداری نمی‌تواند در یافتن مرزهای ملک کمک کند. لطفاً با یکی از اعضای انجمن نقشه‌برداران بریتیش کلمبیا تماس بگیرید تا نقشه‌برداری را پیدا کنید که بتواند کمکتان کند.»

نقشه‌ای هم که از قبل روی سند هست جانشین آن نیست. همان صفحه توضیح می‌دهد که یک نقشهٔ ثبتی «مرزها و ابعاد قانونی یک قطعهٔ نقشه‌برداری‌شده را به‌صورت تصویری نشان می‌دهد» و «نوع و محل نشانه‌ها یا میله‌های نقشه‌برداری کوبیده‌شده در زمین برای تعریف مرزهای قطعه را مشخص می‌کند». این هندسهٔ قانونی قطعه است. سابقهٔ این نیست که گاراژ یا تراس یا پرچین امروز کجا ایستاده‌اند.

بدتر آن‌که هر نقشه‌ای حتی بر پایهٔ نقشه‌برداری تهیه نشده است. قانون ثبت املاک «نقشهٔ توضیحی» را نقشه‌ای تعریف می‌کند که «بر پایهٔ نقشه‌برداری نیست، بلکه بر پایهٔ توصیف‌ها، نقشه‌ها یا سوابق موجود در ادارهٔ ثبت است»، و درستی آن در برابر همان سوابق به تأیید یک نقشه‌بردار بریتیش کلمبیا یا وزیر مسئول قانون حمل و نقل می‌رسد. اگر برای دانستن محل مرز به یک نقشه تکیه می‌کنید، این‌که کدام نوع نقشه در دست شماست اهمیت زیادی دارد.

چه چیزی در دست داریدبه چه کاری می‌آیدچه چیزی را نمی‌گوید
استعلام سندمالک کیست، و فهرست بارها و یادداشت‌های قانونی روی سندشرایط هیچ باری، و این‌که چه چیزی روی زمین کجا نشسته است
متن ثبت‌شدهٔ بار ثبتیشرایط واقعی حق ارتفاق یا حق عبور قانونی و این‌که دارندهٔ آن کیستاین‌که آیا چیزی که امروز روی زمین است آن شرایط را نقض می‌کند
نقشهٔ ثبتی روی سندمرزهای قانونی، ابعاد و نشانه‌های نقشه‌برداری قطعهمحل ساختمان‌ها، حصارها و پرچین‌های موجود
نقشهٔ توضیحیروشن کردن سوابق ادارهٔ ثبتهر اندازه‌گیری روی زمین؛ چون بر پایهٔ نقشه‌برداری نیست
نقشه‌برداری تازهٔ یک نقشه‌بردار بریتیش کلمبیامرز کجاست و سازه‌ها نسبت به آن کجا هستند، با گواهی کتبیاین‌که آیا دارندهٔ بار ثبتی با آن‌چه این نقشه نشان می‌دهد موافق است

گاراژ همسایه از مرز گذشته است: دادگاه واقعاً چه کاری می‌تواند بکند

این مادهٔ ۳۶ قانون حقوق مالکیت است و به اندازه‌ای کوتاه است که ارزش دارد درست بدانیدش. دو بند دارد. بند ۱ می‌گوید برای مقصود این ماده، «مالک» شامل شخصی است که نفعی در زمین یا حق تصرف آن دارد.

بند ۲ بند عملیاتی است: «اگر در نقشه‌برداری زمین معلوم شود که ساختمانی روی آن به زمین مجاور تجاوز کرده است، یا حصاری نادرست قرار داده شده به‌گونه‌ای که زمین مجاور را محصور کرده است، دادگاه عالی می‌تواند بر اساس درخواست» یکی از سه کار را بکند.

گزینهٔ دادگاهچه می‌کندبرای مالک متجاوز چه هزینه‌ای دارد
مادهٔ ۳۶ بند ۲ قسمت (a)حق ارتفاقی بر زمینِ مورد تجاوز یا محصورشده اعلام می‌کند، «برای مدتی که دادگاه تعیین می‌کند»غرامت به مالک زمین مجاور، به مبلغی که دادگاه تعیین می‌کند
مادهٔ ۳۶ بند ۲ قسمت (b)سند زمینِ مورد تجاوز یا محصورشده را به نام مالک زمین متجاوز یا محصورکننده می‌کندغرامت به مبلغی که دادگاه تعیین می‌کند
مادهٔ ۳۶ بند ۲ قسمت (c)به مالک دستور می‌دهد تجاوز یا حصار را بردارد تا دیگر به هیچ بخشی از زمین مجاور تجاوز نکند و آن را محصور نکندهزینهٔ برداشتن. این ماده به این گزینه هیچ غرامتی وصل نکرده است

چهار نکته دربارهٔ این ماده از خلاصه‌ای که معمولاً می‌خوانید ارزشمندتر است.

با نقشه‌برداری شروع می‌شود. محرک ماده این است: «اگر در نقشه‌برداری زمین معلوم شود». ماده بر این فرض نوشته شده که کسی واقعاً اندازه گرفته است. این دلیلی به سود نقشه‌برداری است، نه به زیان آن.

واژهٔ «غرامت» تنها در قسمت‌های (a) و (b) آمده است. در مادهٔ ۳۶ سرفصل جداگانه‌ای برای خسارت وجود ندارد؛ غرامت بهای اجازهٔ ماندنِ تجاوز است. خسارت ناشی از نقص سند در مادهٔ دیگری از همین قانون آمده است.

بخش ساختمان و بخش حصار یکی نیستند. ساختمان وقتی ماده را فعال می‌کند که «ساختمانی روی آن به زمین مجاور تجاوز کرده» باشد — به عبارت «روی آن» دقت کنید، یعنی ساختمان روی همان قطعهٔ نقشه‌برداری‌شده ایستاده است. حصار تنها وقتی ماده را فعال می‌کند که «نادرست قرار داده شده به‌گونه‌ای که زمین مجاور را محصور کرده است». حصاری که از مرز می‌گذرد ولی هیچ بخشی از زمین همسایه را محصور نمی‌کند، به‌روشنی در این عبارت نمی‌گنجد. اما وقتی ماده فعال شد، راه‌حل‌ها با هر دو یکسان برخورد می‌کنند: همه از زمینِ «مورد تجاوز یا محصورشده» حرف می‌زنند.

تراس نام برده نشده است، و دیوار حائل و پیش‌آمدگی بام هم نه. مادهٔ ۳۶ می‌گوید «ساختمان» و «حصار». هیچ‌کدام را تعریف نمی‌کند و «تجاوز» را هم تعریف نمی‌کند. این‌که تراس یا دیوار حائل ساختمان به شمار می‌آید یا نه، پرسشی باز در توصیف حقوقی است و پرسشی برای وکیل. دری بسته در هیچ جهتی نیست. جالب است که قانون‌نویسان وقتی منظورشان را دارند می‌گویند: راهنمای حریم بی‌سی هایدرو صریحاً «پی و پیش‌آمدگی بام» را نام می‌برد. مادهٔ ۳۶ نمی‌برد.

«سی سال است همان‌جاست» هیچ چیز را عوض نمی‌کند. در هیچ جهتی

این رایج‌ترین چیزی است که به خریدار دربارهٔ یک تجاوز قدیمی می‌گویند، و در بریتیش کلمبیا نادرست است. سه مادهٔ جداگانه این را می‌گویند.

مادهٔ ۲۳ بند ۳ قانون ثبت املاک: «پس از ثبت سند مالکیت قطعی، مالکیتی مخالف یا مخل مالکیت مالک ثبت‌شده با طول مدت تصرف به دست نمی‌آید.»

مادهٔ ۲۴ همان قانون، با عنوان «لغو مالکیت از راه مرور زمان»: «همهٔ روش‌های موجود برای تحصیل حق در زمین یا بر زمین از راه مرور زمان لغو شده است و، بدون محدود کردن این لغو، دکترین مرور زمان در کامن‌لا و دکترین اعطای مفروض متأخر نیز لغو شده‌اند.» همین ماده پاسخ همسایه‌ای است که می‌گوید استفادهٔ طولانی از یک راه ماشین برایش حق عبور ایجاد کرده است. ایجاد نکرده است.

مادهٔ ۲۸ قانون مرور زمان، با عنوان «تصرف مخالف»: «جز در مواردی که در این قانون یا هر قانون دیگری مشخصاً پیش‌بینی شده است، هیچ حق یا مالکیتی در زمین یا بر زمین از راه تصرف مخالف به دست نمی‌آید.» بند ۲ هر حقی را که پیش از «۱ جولای ۱۹۷۵» از راه تصرف مخالف به دست آمده باشد حفظ می‌کند.

یک پنجرهٔ قانونی باریک وجود دارد که به خانهٔ معمولی نورث شور نمی‌خورد. مادهٔ ۲۳ بند ۴ قانون ثبت املاک می‌گوید به‌رغم بند ۳، «تنها در مورد نخستین سند مالکیت قطعیِ ثبت‌شده»، آن سند در برابر مالکیت کسی باطل است که در زمان درخواست ثبت، به‌طور مخالف در تصرف واقعی زمین و به‌حق مستحق آن بوده و تصرفش ادامه دارد.

و اکنون بخشی که مردم را غافلگیر می‌کند، و دلیل این‌که «زمان هیچ چیز را عوض نمی‌کند» تنها نیمی از ماجراست. هیچ‌یک از آن مواد جلوی دست به دست شدن زمین را نمی‌گیرد. مادهٔ ۳۶ بند ۲ قسمت (b) قانون حقوق مالکیت به دادگاه اجازه می‌دهد «سند زمینِ مورد تجاوز یا محصورشده را به نام مالک زمین متجاوز یا محصورکننده» کند، در برابر پرداخت غرامتی که دادگاه تعیین می‌کند. آن نواره می‌تواند در پایان به همسایه برسد. فقط نه با صبر کردن؛ با حکم دادگاه و در برابر پرداخت.

اگر سازه روی زمین شهرداری باشد، پرسش دیگری است

بسیاری از تجاوزها در نورث شور اصلاً به زمین همسایه نیست؛ به حاشیهٔ خیابان است — همان نوار میان مرز ملک و لبهٔ آسفالت. آن زمین شهرداری است و قانون حقوق مالکیت جای درستی برای پاسخ نیست. سه شهرداری این‌جا سه برخورد متفاوت دارند، و اگر خانه‌ای با پله‌های سنگی، پرچین یا دیوار حائل در جلو می‌خرید، پیش از برداشتن شرط‌ها یک تماس تلفنی می‌ارزد. همهٔ این‌ها قابل تغییر است؛ با همان شهرداری که مالک خیابان است تأیید بگیرید.

شهر نورث ونکوور. صفحهٔ خودِ شهر دربارهٔ تجاوزهای محوطه‌سازی در مورد مالکیت صریح است: «همهٔ عناصر محوطه‌سازی که در حریم شهر (منطقهٔ بیرون از مرز ملک شما) قرار دارند متعلق به شهر هستند، حتی وقتی مالک مجاور هزینهٔ آن‌ها را داده و خودش نصبشان کرده باشد.» این شامل کاشت‌ها، سازه‌هایی مانند حصار، دروازه و آلاچیق، و کفسازی‌هایی مانند پله و راه می‌شود. همان صفحه هشدار می‌دهد که شهر یا یک شرکت خدماتی «می‌تواند برای نگهداری یا نصب تأسیسات، محوطه‌سازی را تغییر دهد یا بردارد، بدون در نظر گرفتن عناصر محوطه‌سازیِ خصوصیِ نصب‌شده روی زمین عمومی»، و این‌که نگهداری حاشیهٔ خیابان بر عهدهٔ مالک مجاور است. مقررات حاکم، مصوبهٔ خیابان و ترافیک ۶۲۳۴ شهر است. و چیزی هم همین حالا در جریان است: شهر می‌گوید در چارچوب یک بازنگری سراسری دارد تجاوزهای محوطه‌سازی در حریم عمومی را شناسایی می‌کند، از جمله در کوچه‌های پشتی، روی پیاده‌روها و در نبش‌هایی که دید رانندگان و عابران را خطرناک می‌کند، و این‌که «برای ساکنان نامه‌ای فرستاده می‌شود که اصلاح تجاوز محوطه‌سازی را در مدت ۳۰ روز از تاریخ اطلاع درخواست می‌کند». شمارهٔ بخش مهندسی، پارک‌ها و محیط زیست 604-983-7333 است و شمارهٔ اصلی شهر 604-985-7761.

دیستریکت نورث ونکوور. دیستریکت آن را با مجوز اداره می‌کند. مصوبهٔ خیابان و ترافیک شمارهٔ ۷۱۲۵ می‌گوید که با استثناهای فهرست‌شده، هیچ‌کس نباید در یک خیابان ساخت‌وساز یا کاشت انجام دهد مگر با مجوز استفاده از خیابان، مجوز ساخت و کاشت در خیابان یا تأییدیهٔ دیگر دیستریکت؛ و بعد مشخص می‌کند چه چیزهایی مشمول است: نباید «هیچ سازه‌ای در خیابان بسازید، از جمله و بدون محدودیت هر حصار، جعبهٔ گل یا دیوار سنگ‌چین»، هیچ سطح نفوذناپذیری نصب کنید، «خاک‌ریز یا پرکننده‌ای در خیابان بریزید که شیب طبیعی را تغییر دهد»، تابلو نصب کنید، بوته یا پوشش گیاهی بکارید که احتمالاً بلندتر از ۰.۹ متر شود، «درخت یا پرچینی در خیابان بکارید»، یا سازهٔ دسترسی بسازید. صفحهٔ خودِ دیستریکت همان فهرست را ساده‌تر تأیید می‌کند و سطوح سخت (جز تعمیر راه ماشین موجود)، آبیاری، سیم‌کشی برق، گرمایش راه ماشین، ستون و چمن مصنوعی را هم اضافه می‌کند.

برای هر چیز قابل توجهی، مجوز تنها کافی نیست. مادهٔ ۷۲۵ مصوبه می‌گوید مجوز ساخت و کاشت در خیابان «برای یا در رابطه با ساختمان، تراس، گاراژ، سرپناه خودرو، استخر شنا، سایبان، چادر یا هر ضمیمهٔ دیگر روی زمین صادر نمی‌شود، مگر آن‌که متقاضی قرارداد تجاوز به خیابانِ معتبری داشته باشد که دیستریکت برای آن صادر کرده است». استثناها باریک‌اند: برای دیوار حائلی کمتر از ارتفاع معین، یک سازهٔ دسترسی، صندوق پست یا روزنامه، یا حصار یا پرچین «به شرط آن‌که آن حصار یا پرچین اثر محصور کردن تمام یا بخشی از خیابان را نداشته باشد» قرارداد لازم نیست. دو حکم باید توجه خریدار را جلب کند. مصوبه می‌گوید هر کاشت یا بهسازی که کسی در خیابان انجام داده «در هر زمان و به صلاحدید مطلق دیستریکت می‌تواند دست‌کاری یا برداشته شود»، خواه مجوز داشته باشد خواه نه. و دیستریکت می‌تواند با اطلاع کتبی از مالک مجاور بخواهد کاشت‌ها و بهسازی‌هایش را «در مدت دو هفته از آن اطلاع» بردارد. شمارهٔ دیستریکت 604-990-2311 است، یا infoweb@dnv.org.

دیستریکت وست ونکوور. وست ونکوور بر پایهٔ مصوبهٔ حاشیهٔ خیابان شمارهٔ ۴۸۸۶ سال ۲۰۱۶ «مجوز تجاوز» صادر می‌کند. مادهٔ ۶.۳ می‌گوید هیچ‌کس نباید، جز با اجازهٔ یک مجوز تجاوز یا مجوز عبور بر پایهٔ مصوبهٔ راه‌های ماشین، «در حاشیهٔ خیابان گودبرداری کند یا هر ساختمان، سازه یا جسم فیزیکی بسازد یا نگه دارد». حکمی که برای خریدار بیش از همه اهمیت دارد مادهٔ ۷.۱۲ است: هر مجوز تجاوز باید اطلاعیه‌ای برای دارندهٔ مجوز داشته باشد «که نشان دهد مجوز با زمین منتقل نمی‌شود». مادهٔ ۷.۱۱ آن را کامل می‌کند: دارندهٔ مجوز نباید نفع خود در آن قطعه را منتقل کند، مگر آن‌که باعث شود منتقل‌الیه از دیستریکت مجوزی بگیرد که ادامهٔ تجاوز را «در دورهٔ تصرف منتقل‌الیه بر زمین» اجازه دهد. به زبان ساده: اجازهٔ فروشنده برای داشتن آن پله‌های سنگی در حاشیهٔ خیابان همراه خانه به شما نمی‌رسد. باید مجوز خودتان را بگیرید، و مصوبه نمی‌گوید که دیستریکت باید موافقت کند. شمارهٔ بخش مجوزها و بازرسی‌ها 604-925-7040 است.

 شهر نورث ونکووردیستریکت نورث ونکووردیستریکت وست ونکوور
نام تأییدیهاجازهٔ مهندس شهر بر پایهٔ مصوبهٔ خیابان و ترافیکمجوز ساخت و کاشت در خیابان، به‌علاوهٔ قرارداد تجاوز به خیابان برای ساختمان، تراس، گاراژ، سرپناه خودرو، استخر، سایبان یا چادرمجوز تجاوز
مصوبهمصوبهٔ خیابان و ترافیک ۶۲۳۴مصوبهٔ خیابان و ترافیک شمارهٔ ۷۱۲۵مصوبهٔ حاشیهٔ خیابان شمارهٔ ۴۸۸۶ سال ۲۰۱۶
محوطه‌سازی که نصب کرده‌اید مال کیستمال شهر، صریحاً، حتی اگر پولش را شما داده باشیدمصوبه به دیستریکت اجازهٔ برداشتن به صلاحدید مطلق می‌دهد، با مجوز یا بی‌مجوزحاشیهٔ خیابان ملک شهرداری است
آیا تأییدیهٔ فروشنده به شما منتقل می‌شوداز شهر بپرسید؛ صفحه چیزی نمی‌گویداز دیستریکت بپرسید؛ مصوبه چیزی نمی‌گویدنه. مجوز «با زمین منتقل نمی‌شود» و خریدار باید درخواست بدهد
اطلاع پیش از برداشتننامهٔ درخواست اصلاح در مدت ۳۰ روز در بازنگری فعلیاطلاع کتبی برای برداشتن «در مدت دو هفته»از دیستریکت بپرسید
تماس با چه کسی604-983-7333604-990-2311604-925-7040

می‌توان حق ارتفاق یا حق عبور را باطل کرد؟

گاهی بله، و آن یک درخواست در دادگاه است، نه فرمی در ادارهٔ ثبت و نه ادعایی در دیوان حل اختلاف مدنی.

مادهٔ ۳۵ بند ۱ قانون حقوق مالکیت به «شخص ذی‌نفع در زمین» اجازه می‌دهد از دادگاه عالی بخواهد یکی از بارهای فهرست‌شده را تغییر دهد یا باطل کند، «خواه پیش از لازم‌الاجرا شدن این ماده ثبت شده باشد خواه پس از آن». فهرست شامل حق ارتفاق در قسمت (a)، حق عبور قانونی در قسمت (c) و تعهد محدودکننده یا تعهد دیگر در قسمت (e) است. قدمت بار ثبتی مانع نیست، و خریداری که مالک شده می‌تواند درخواست بدهد؛ لازم نیست طرف قرارداد اولیه بوده باشید.

مادهٔ ۳۵ بند ۲ می‌گوید دادگاه می‌تواند این دستور را صادر کند «در صورتی که متقاعد شود درخواست در شرایط موجود پیش از موعد نیست، و این‌که» یکی از پنج چیز درست باشد: بار ثبتی به دلیل تغییر در ماهیت زمین، محله یا شرایط اساسی دیگر منسوخ شده است؛ «استفادهٔ متعارف از زمین، بدون نفع عملی برای دیگران، مختل می‌شود» اگر آن بار تغییر نکند یا باطل نشود؛ کسانی که از آن بهره‌مند هستند «صریحاً یا تلویحاً موافقت کرده‌اند» که تغییر کند یا باطل شود؛ تغییر یا ابطال «به شخص بهره‌مند زیانی نمی‌رساند»؛ یا سند ثبت‌شده «باطل، غیرقابل اجرا یا منقضی شده است».

دو بند بعدی همان چیزی است که این کار را به یک پروندهٔ واقعی تبدیل می‌کند و نه یک راه‌حل تمیز. بند ۳ به دادگاه اجازه می‌دهد دستور را مشروط به پرداخت غرامت از سوی متقاضی به شخصی کند که در نتیجهٔ آن زیان می‌بیند. بند ۴ دادگاه را مکلف می‌کند پیش از صدور دستور، استعلام از شهرداری یا مرجع عمومی دیگر و اطلاع «از راه آگهی یا به طریق دیگر» به کسانی که ظاهراً از آن بار بهره‌مندند را دستور دهد. این‌ها زمان و هزینه است، پیش از آن‌که کسی به ماهیت پرونده برسد. مادهٔ ۳۵ را راه طولانی بدانید، نه نقشهٔ اصلی.

هیچ‌چیز در این صفحه پیش‌بینی تصمیم دادگاه نیست. آرای دادگاه عالی بریتیش کلمبیا از منابعی که این‌جا به کار رفته قابل دسترسی نبود، پس هیچ پرونده‌ای خوانده نشده و به هیچ پرونده‌ای استناد نشده است. آن‌چه در بالا آمده همان است که متن قوانین می‌گوید.

چرا روی سند قطعهٔ تفکیکی شما حق ارتفاقی هست که کسی یادش نمی‌آید پذیرفته باشد

راه‌های ماشین مشترک در قطعه‌های کنار هم در نورث شور معمولاً به مالکی برمی‌گردد که هر دو قطعه را با هم داشته است. مادهٔ ۱۸ بند ۵ قانون حقوق مالکیت دقیقاً همین را اجازه می‌دهد: مالک با مالکیت کامل، یا مالک یک اجاره یا اجارهٔ فرعیِ ثبت‌شده، «می‌تواند به خودش حق ارتفاق، تعهد محدودکننده یا قرارداد دیوار مشترک اعطا کند» بر زمینی که مالک آن است، به نفع زمین دیگری که مالک آن است — به شرط آن‌که این اعطا «با نفع‌هایی که مالک در زمان اعطا به‌عنوان اعطاکننده و دریافت‌کننده دارد سازگار باشد». بند ۶ همان کار را برای شرکتی می‌کند که در گروه مادهٔ ۲۱۸ است و می‌خواهد به خودش حق عبور قانونی بدهد.

پس سازنده می‌توانست حق ارتفاق راه ماشین مشترک را روی هر دو قطعه ثبت کند، پیش از آن‌که هیچ‌کدام را بفروشد، و هر دو خریدار آن را به ارث برده‌اند. هیچ‌کس سر میز معاملهٔ شما آن را نپذیرفته است، و این تفاوتی نمی‌کند.

پیش از برداشتن شرط‌ها چه کار کنید

فهرست بررسی خودِ سازمان خدمات مالی بریتیش کلمبیا برای مشاوران املاک فهرست خوبی برای قرض گرفتن است، چون به شکل پرسش نوشته شده. می‌پرسد آیا استعلام سند گرفته شده و توصیف حقوقی ملک تأیید شده است؛ آیا استعلام سند «تعهدهای محدودکننده، حق‌های عبور قانونی، حق‌های ارتفاق، اجاره‌ها، اعتراض‌ها، گواهی‌های دادرسی در جریان، اعلامیه‌های مالیاتی، یادداشت‌های قانونی» را نشان داده است؛ آیا از فروشنده پرسیده‌اید که آیا از «هر گونه تجاوز یا حق عبور ثبت‌نشده روی مرزها» آگاه است؛ و آیا کسی «نقشه‌برداری تازه خواسته است».

همان جفت آخر قلب ماجراست. استعلام سند آن‌چه ثبت شده را می‌گیرد. تنها آگاهی فروشنده و یک نقشه‌برداری آن‌چه ثبت نشده را می‌گیرد.

این ترتیبی است که من روی خانه‌ای با هر چیز غیرعادی در امتداد مرز پیش می‌روم.

  1. استعلام سند را درست بخوانید، هر دو نیمه‌اش را — یادداشت‌های قانونی را به همان اندازهٔ بارها، حق‌الامتیازها و نفع‌ها.
  2. متن هر بار ثبتی را که مرز را لمس می‌کند سفارش دهید، و اگر بار «بخشی طبق نقشه» است نقشه را هم. این را وقتی انجام دهید که شرط‌ها هنوز برنداشته شده‌اند.
  3. با نقشه در دست دور زمین قدم بزنید و به چیزهای آشکار نگاه کنید: حصاری که با هیچ‌چیز هم‌راستا نیست، سازهٔ همسایه چسبیده به مرز، راه ماشینی که به دو خانه خدمت می‌کند، پله یا دیواری بیرون در حاشیهٔ خیابان.
  4. اگر چیزی نزدیک به نظر رسید، از یک نقشه‌بردار بریتیش کلمبیا نقشه‌برداری تازه بگیرید. هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند آن را گواهی کند.
  5. از فروشنده، کتبی، دربارهٔ تجاوزها و تفاهم‌های غیررسمی که روی سند نیستند بپرسید. دست دادن همسایگی ثبت نمی‌شود.
  6. اگر سازه‌ای روی زمین شهرداری است، با شهرداری درست تماس بگیرید و بپرسید چه تأییدیه‌ای وجود دارد، آیا به شما منتقل می‌شود، و اگر نشود چه می‌شود.
  7. مدارک را پیش از برداشتن شرط‌ها به وکیل یا نوتاری خود ببرید و بپرسید بیمه‌نامه‌ای که به شما پیشنهاد می‌شود واقعاً چه چیزی را می‌پوشاند. صفحهٔ ما دربارهٔ بیمهٔ سند مالکیت در بریتیش کلمبیا می‌گوید این بیمه‌نامه‌ها چه چیزی را می‌پوشانند و چه چیزی را نه.

چه چیزی را این صفحه نتوانست تأیید کند

صریح بودن دربارهٔ شکاف‌ها مفیدتر از پر کردن آن‌ها با حدس است.

  • هیچ هزینهٔ مجوزی این‌جا چاپ نشده است. تعرفهٔ حاشیهٔ خیابان شهر نورث ونکوور در جدولی است که کامل خوانده نشد، و ارقام منتشرشدهٔ دیستریکت نورث ونکوور در منابع مختلف با هم نمی‌خواند. تعرفهٔ فعلی را از شهرداری بپرسید.
  • مصوبهٔ دیستریکت نورث ونکوور ارتفاع دیوار حائل را دو شکل متفاوت نوشته است — مادهٔ ۷۲۵ می‌گوید ۱.۲ متر و تعریف «سازه» از ۱.۲۲ متر استفاده می‌کند. این‌جا به هیچ عددی تکیه نشده است. اگر دیوار شما نزدیک آن ارتفاع است، از دیستریکت بپرسید کدام حاکم است.
  • به هیچ رأی دادگاهی استناد نشده است. آرای دادگاه عالی و دادگاه استیناف بریتیش کلمبیا از منابعی که این‌جا به کار رفته قابل دسترسی نبود، پس هیچ‌چیز در این صفحه توصیف نمی‌کند که قاضی مادهٔ ۳۶ یا مادهٔ ۳۵ را چگونه به کار برده است.
  • این‌که تراس، دیوار حائل یا پیش‌آمدگی بام «ساختمان» است یا نه در مادهٔ ۳۶ پاسخ داده نشده، و این‌جا هم پاسخ داده نمی‌شود.

پرسش‌هایی که خریداران می‌پرسند

آیا حق عبور قانونی از ارزش خانه کم می‌کند؟

کاملاً بستگی دارد به این‌که از کجا می‌گذرد و شرایطش چه اجازه‌ای می‌دهد؛ به همین دلیل خواندن آن متن مهم‌تر از وجود خودِ آن است. یک نوار باریک کنار کوچهٔ پشتی چیز دیگری است و بار سرتاسری روی تمام زمین چیز دیگر، و پرسش واقعی این است که جلوی چه کاری را در بخش‌هایی از زمین که برایتان مهم است می‌گیرد. اگر فکر می‌کنید بر ارزش ارزیابی‌شدهٔ شما اثر دارد، آن پرسش به بی‌سی اَسِسمنت مربوط است، نه به ادارهٔ ثبت.

فروشنده می‌گوید حق عبور پیش از بسته شدن معامله برداشته می‌شود. واقع‌بینانه است؟

تا وقتی دارندهٔ حق کتباً موافقت نکرده باشد، آن را بعید بدانید. یک بار ثبتی یا با رضایت دارندهٔ آن برداشته می‌شود یا با دستور دادگاه عالی بر پایهٔ مادهٔ ۳۵ قانون حقوق مالکیت، و مادهٔ ۳۵ بند ۴ پیش از صدور دستور، استعلام و اطلاع‌رسانی را الزامی می‌کند. هیچ‌یک از این دو راه در یک دورهٔ معمول برداشتن شرط‌ها نمی‌گنجد.

همسایه‌ام بیست سال از راه ماشین استفاده کرده است. حالا حق عبور دارد؟

در بریتیش کلمبیا نه، تنها به اعتبار استفاده. مادهٔ ۲۴ قانون ثبت املاک همهٔ روش‌های موجود برای تحصیل حق در زمین یا بر زمین از راه مرور زمان را لغو می‌کند، از جمله دکترین اعطای مفروض متأخر. حق عبور به یک اعطا نیاز دارد و در عمل به اعطای ثبت‌شده.

هزینهٔ جابه‌جایی حصاری که در جای نادرست است با کیست؟

قانون بیرون از یک پروندهٔ دادگاهی این هزینه را به کسی نسبت نمی‌دهد. بر پایهٔ مادهٔ ۳۶ بند ۲، دادگاه میان اعلام حق ارتفاق در برابر غرامت، انتقال سند در برابر غرامت و دستور برداشتن انتخاب می‌کند، و تنها دو گزینهٔ اول غرامت دارند. در عمل این موضوع معمولاً بین همسایه‌ها یا در قرارداد حل می‌شود، و همین دلیلی است که پیش از مالک شدن پیدایش کنید.

می‌توانم مرز زمین خودم را حصار بکشم و حق عبور را نادیده بگیرم؟

تنها اگر متن ثبت‌شده و دارندهٔ حق اجازه بدهند. مادهٔ ۲۱۸ بند ۳ قانون ثبت املاک به دارندهٔ حق اجازه می‌دهد از زمین «بر اساس شرایط همان سند» استفاده کند، و آن شرایط مالکان بعدی را مقید می‌کند. وقتی دارندهٔ حق یک شرکت خدمات عمومی باشد، معمولاً فرایند تأیید منتشرشدهٔ خودش را هم دارد؛ مثلاً بی‌سی هایدرو حصارکشی را در فهرست کاربری‌های ممکن می‌آورد، ولی باز هم تأیید کتبی می‌خواهد.

این مطلب از کجا آمده است

هر قانونی که این‌جا نقل شده در نسخهٔ تنقیح‌شدهٔ ادارهٔ چاپ دولتی خوانده شده است، و روی هر یک از فایل‌هایی که به کار رفته این جمله چاپ شده بود: «این قانون تا ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ به‌روز است».

به خرید یا فروش در نورث شور فکر می‌کنید؟

نام و شمارهٔ خود را بگذارید تا با شما تماس بگیرم، معمولاً همان روز. اگر آدرسی در نظر دارید بنویسید تا پیش از صحبت، سابقهٔ معامله و مدارک مهم آن را دربیاورم. بدون هزینه و بدون تعهد.

ترجیح می‌دهید همین حالا صحبت کنیم؟ تماس یا پیامک: 778-903-7306

فرم زیر به انگلیسی است. اگر راحت‌تر هستید، فارسی بنویسید یا مستقیم تماس بگیرید.

مطالب بعدی

The same article in English: Rights of way, easements and encroachments on a BC title

تام جاهد، مشاور املاک دارای مجوز در ونک ریلتی، نورث ونکوور

تام جاهد، مشاور املاک (REALTOR®)

ونک ریلتی، نورث ونکوور. ده سال کار در بازار املاک نورث ونکوور و بیش از ۴۰۰ معاملهٔ انجام‌شده، از جمله پیش‌فروش‌ها. به انگلیسی و فارسی.

دربارهٔ تام · 778-903-7306

این صفحه اطلاعات کلی دربارهٔ قانون بریتیش کلمبیا و رویهٔ شهرداری‌های نورث شور است. مشاوره دربارهٔ یک ملک مشخص، یک سند مشخص یا یک اختلاف مشخص نیست، و خواندن آن شما را موکل من نمی‌کند. قوانین، مصوبه‌ها، تعرفه‌ها و رویه‌های شهرداری تغییر می‌کنند، و یک بار ثبتی هر چیزی را معنا می‌دهد که متن خودش می‌گوید؛ به همین دلیل باید آن متن خوانده شود. هر قانونی که این‌جا آمده در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ در نسخهٔ تنقیح‌شدهٔ ادارهٔ چاپ دولتی خوانده شده و روی هر فایل این جمله چاپ بود: «این قانون تا ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ به‌روز است»؛ تعرفه‌های ادارهٔ ثبت و نقشه‌برداری ارقام منتشرشدهٔ آن به تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶ و پیش از مالیات است. در هیچ‌جای این صفحه به رأی دادگاهی استناد نشده، چون آرای دادگاه عالی و دادگاه استیناف بریتیش کلمبیا از منابعی که به کار رفته قابل دسترسی نبود و هیچ رأیی خوانده نشده است. هر موضوع شهرداری را مستقیماً با شهر نورث ونکوور، دیستریکت نورث ونکوور یا دیستریکت وست ونکوور تأیید کنید، و پیش از اقدام از یک وکیل یا نوتاری بریتیش کلمبیا مشاورهٔ حقوقی و از یک نقشه‌بردار بریتیش کلمبیا مشاورهٔ مرزی بگیرید. آخرین بازبینی: نوامبر ۲۰۲۶.

نوشتهٔ تام جاهد، مشاور املاک دارای مجوز (REALTOR®)، ونک ریلتی، نورث ونکوور.